| geert jan meertens |
| Geplaatst op 2-1-2009 23:16:13 |
in 1997 werd er bij mijn vrouw Marry borstkanker vastgesteld. Helaas ontstonden er na een aantal jaren uitzaaiingen. Onze internist
H. Piersma toendertijd, inmiddels een goede bekende van ons sprak over Het Behouden Huys. Na er over nagedacht te hebben omdat ik dacht het allemaal zelf wel te weten en geen begeleiding van buiten af nodig had, toch een intake gesprek gehad. Inmiddels zijn we gelukkig een aantal jaren verder, een aantal jaren vol met tegenslagen, diverse kuren en chemo's. De bezoeken aan Het Behouden Huys doen ons goed, we staan open voor wat er gezegd en besproken is. We hebben er veel baat bij, ook hoe we onderling en met onze kinderen en familie er mee om moeten gaan. Ondanks ons verdriet en zorgen zijn we zeer blij de stap genomen te hebben naar Het Behouden Huys. |
| monique |
| Geplaatst op 11-11-2008 20:52:19 |
| Het was erg fijn om te merken dat ze in het Behouden Huys echt weten wat het betekent om kanker te hebben. De contacten hebben me geholpen om weer met vertrouwen in mijn (nieuwe) leven te staan. Ik durf weer naar de toekomst te kijken!! |
| Olga Thies |
| Geplaatst op 31-3-2008 9:54:00 |
Het Behouden Huys was voor ons een super begeleiding na een
een zware tijd. Ik ben nu bijna 2 jaar verder en nu gaat het eindelijk goed. |
| Bertus Hulshof |
| Geplaatst op 19-3-2008 11:17:30 |
Ja, in 2005 werd bij mij de diagnose endeldarm kanker vastgesteld. Een stoma gekregen en zodoende twee keer geopereerd. Dan daarna diagnose..kankervrij..en daar sta je dan..dat was het dan. Maar ik voelde mij lang niet goed, als ex hulpverlener wist ik van het Behouden Huys en heb mij aangemeld, en wat was ik achteraf blij dat ik dat gedaan had. In het begin gaf ik mijn leven een 4 en na afsluiting van mijn programma een dikke 8. Dus het moge duidelijk zijn dat ik er veel aan heb gehad. De lotgenotencontact groep, de individuele gesprekken met Irmi, de bewegingsgroep bij Beatrixoord, het heeft daar allemaal toe bij gedragen. Uiteindelijk moet je het zelf doen, maar samen is toch veel leuker. Met de bewegingsgroep heb ik nieuwe vrienden gekregen, een keer per maand gaan we bij elkaar eten, omste beurten verzorgen we dan een maaltijd en praten lekker bij. Met de een gaat het soms wat beter dan de ander maar dat is in het dagelijks leven ook zo. Met mij zelf gaat het goed, blijf nog steeds kankervrij, maar blijf wel om de drie maanden onder controle. Cea waarde bloed blijft aan de hoge kant maar dat hoort waarschijnlijk bij mij, in ieder geval daar trek ik mij niets van aan. Vaak ontroerd geweest in de lotgenoten kontakt groep maar het was de moeite waard, en alle mensen die er werken waren ontzetten lief en aardig van Rika tot etc etc.
Soms
Soms is een woord
van een ander....
meer....
dan de deler
van de som.
Soms is een gebaar
van die ander....
meer....
dan de deler
van de som.
Soms is het voelen
van die ander....
meer....
dan de deler
van de som.
Soms is het delen
met die ander....
meer....
dan de deler
van de som.
Soms is het net
alsof ik die ene....
al jaren ken
wat is dan
de som.
Hartelijke warme groeten van,
Bertus Hulshof |
| Roel Krijthe |
| Geplaatst op 29-12-2007 11:48:46 |
Burnout en afgekeurd
Je Wereld stort in.
Je vindt weer een taak en..
Gaat grasmaaien op de Vijverberg
Dan bouwt men een huis op je gazon.
Veel mensen komen en gaan.
Je vindt het maar zielig al die mensen
Met Kanker.
Totdat je zelf hoort: "je hebt kanker"
Je wereld stort weer in.
Je eerste reis is dan naar dat huis
Op je gazon. "Het Behouden Huys"
Daar vindt je steun bij vakmensen
En Lotgenoten.
Je praat, je doet therapieen.
Je luistert naar muziek en gedichten.
En ook dit gedicht...
Altijd als je denkt
Dat je het niet meer redt
Komt er een lichtstraaltje
Uit het niets tevoorschijn
Dit lichtstraaltje
Vernieuwt je kracht
En geeft je de enegie
Om nog een stap te doen
Dit lichtstraaltje bouwden ze
op mijn gazon.
Dit lichtstraaltje werd
"Het Behouden Huys" |
|
| Geplaatst op 22-12-2007 13:52:01 |
Het Behouden Huys
Een ziekte bracht ons samen,
Hier in Het Behouden Huys.
Eerst waren het acht namen,
En voelde ik me niet thuis.
Een sessie van elf weken
Toen waren het personen.
En naderhand bekeken,
Ik zou hier willen wonen.
Er is gelachen en gepraat,
Maar ook gehuild en veel verdriet.
Want kanker is het kwaad,
Dat verhullen wij hier niet.
Het is een last die wij allen dragen,
Dat is voor ons een grote zorg.
En als ze ons dan vragen,
Hoe is 't, dan zeggen we NORG.
En wat we ook nog gaan beleven,
Al hebben we wel een verdriet.
Ik wens jullie allen een goed leven.
En vooral geniet.
' K weet zeker ik zal jullie missen
En als ik dan naar Elvis luister,
Het is voor mij geen gissen.
" If we never meet again" brengt
licht na het duister.
|
| Joke Leemhuis |
| Geplaatst op 8-12-2007 12:05:48 |
Nadat ik geopereerd was aan maagkanker (met een goede prognose) lag mijn prioriteit bij het weer volledig kunnen werken, mede omdat ik financieel volledig afhankelijk was van mijn inkomen en later van mijn pensioen. Wel merkte ik dat mijn werk steeds meer energie vroeg en was ik altijd erg moe en vaak "grieperig".
Een jaar na mijn prepensioen, 3 jaar geleden, besloot ik dat ik iets aan die moeheid wilde veranderen. In overleg met mijn huisarts heb ik mij gemeld bij Het Behouden Huys in Haren.
Ik ben in januari '06 begonnen met het bewegingsprogramma dat i.s.m. Beatrixoord wordt gegeven. Het doel is het verhogen van je activiteitenniveau. Je werkt hieraan gedurende 2 dagen per week, 12 weken lang. Het is te vergelijken met Herstel en Balans. Ik vond het plezierig samen met anderen bezig te zijn met de ervaringen die de confrontatie met kanker bij mij teweeg hebben gebracht. Na die 12 weken heb ik mij aangemeld bij een sportschool en 1 keer per week doe ik een uur cardio en krachttraining. Toch was ik nog lang niet tevreden en ik "wist"dat het veel beter zou kunnen.
Ik heb toen lichaamsgerichte begeleiding gekregen. Ik merkte hierdoor dat ik nauwelijks mijn maag durfde aan te raken. Alleen al het in gedachten teruggaan naar die "kankerplek" maakte mijn zeer gespannen en emotioneel. Ook ben ik toen begonnen met de aandachtstraining, die 1 keer per week wordt gegeven. De combinatie was heel erg fijn.
Hoewel de lichaamsgerichte begeleiding al ruime tijd is gestopt, ga ik nog steeds 1 keer per week naar de aandachtstraining en ik merk dat dit voor mij heel erg goed is. Door de ontspanningsoefeningen, de rust en de stilte kom ik weer in contact met mijn eigen lichaam en geest. Ik leer er ook om de confrontatie aan te gaan en de controle weer terug te krijgen.
Ook het, onder deskundige leiding, delen van ervaringen met lotgenoten is voor mij zeer prettig en heeft een positieve uitwerking. Ik merk dat het steeds beter met me gaat en ik ben zeer gemotiveerd om deze opgaande lijn nog verder uit te werken.
Tenslotte wil ik nog opmerken dat ik een instelling als Het Behouden Huys fantastisch vind.
Nu er steeds meer mensen geconfronteerd worden met kanker en er ook steeds meer mensen zijn die de kanker overleven, is het zeer van belang aandacht te besteden aan de -vaak langdurige- gevolgen van kanker. Omdat heel veel mensen verder hun levenlang geconfronteerd blijven met deze gevolgen ( zoals bijv. amputaties, geen stem, geen maag, diarree, impotentie, geen slokdarm, stoma, etc. etc.) is het fijn dat er bij Het Behouden Huys hier aandacht voor is.
Ik wil afsluiten met een zeer groot compliment voor de medewerkers van Het Behouden Huys. We boffen dat we deze instelling in het Noorden hebben! |
| 1 - 2 - >> |
| pagina 1 bericht 1 t/m 7 |