Rob en Tjerk hebben de naam Assagioli voor de stichting gekozen als eerbetoon aan Roberto Assagioli. Roberto Assagioli (geboren in Venetië op 27 februari 1888 en gestorven in Capolona op 23 augustus 1974) was een Italiaans psychiater en de grondlegger van de psychosynthese.

Assagioli studeerde geneeskunde en psychiatrie in Florence, de stad waar hij het grootste deel van zijn leven zou wonen. Daar werd hij voortdurend geconfronteerd met de grote kunstzinnige scheppingen van Middeleeuwen en Renaissance. De heel bijzondere synthese van Griekse, humanistische en religieuze ideeën, die resulteerde in schilderkunst, sculptuur en bouwkunst van uitzonderlijke kwaliteit, heeft in Assagioli een grote bewondering voor beeldende kunst, muziek en ook voor de natuur gewekt. Een dergelijke synthese probeerde hij ook in zijn werk te scheppen.

Gedurende zijn hele leven bleef Assagioli gebruik maken van de verworvenheden van talloze verschillende wetenschappelijke gebieden en denkrichtingen. Hij was een groot kenner van de geschriften van Dante en Plato en onderhield contact met allerlei grote denkers van zijn tijd waaronder Freud, Jung, Fromm, Maslow, Buber en vele anderen.

Assagioli ziet psychosynthese als een kader voor mensen, die hun leven in vrijheid en eigen verantwoordelijkheid willen leiden, mensen, die ‘weigeren om zich passief over te leveren aan de willekeur van de psychische machten, die zich in hen roeren’.

Voor Assagioli is het alternatief voor ‘zich laten leven’: het zoeken naar zingeving, het streven naar spiritueel ontwaken. Belangrijk daarbij is dat bron hiervoor in de mens zelf ligt.

Over de psychosynthese zegt hij zelf:

”Het is geen doctrine, evenmin een psychologische ‘school’, en ook geen exclusieve methode ter vorming van de eigen persoonlijkheid, een vorm van therapie of een manier van opvoeden; we moeten het voornamelijk zien als een soort levenshouding, een streven naar integratie en synthese op ieder gebied’

De behandelvisie van Het Behouden Huys sluit hier nauw op aan. Ook wij gaan er vanuit dat de bron voor verandering en voor de kwaliteit van leven in de mens zelf ligt, dat bewustwording en zingeving daarbij belangrijke begrippen zijn en dat er niet één manier is om dat te bereiken.